Επιλογή μεταχειρισμένου: Υamaha R1 (2009-2014)

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

Yamaha R1 crossplane 2009 Tα Supersport 1000 ήταν ανέκαθεν μια εμβληματική κατηγορία. Οι πιο εξειδικευμένες απόλυτες  μοτοσυκλέτες, με τεχνολογία αιχμής, με τη μεγαλύτερη ιπποδύναμη σε όλες τις κατηγορίες, και  συνήθως ο πιο δύσκολες στο να οδηγηθούν στο όριο. Ανανεώνονται σχεδόν κάθε χρόνο, και μάχονται σκληρά για την πρώτη θέση. Ταυτόχρονα με την πιο λογική κατηγορία των Supesport 600, οι εταιρείες την προτιμούν για να εφαρμόζουν πρωτοποριακές τεχνολογικές λύσεις, που είτε αποδεικνύονται παροδικές τάσεις, ή δημιουργούν σχολή για όλες τις κατηγορίες!

Και η Yamaha έχει διαδραματίσει κυρίαρχο ρόλο στην ανάπτυξη και εφαρμογή τεχνολογίας στα Supersport μοντέλα της. Το ride by wire γκάζι φορέθηκε για πρώτη φορά σε μοτοσυκλέτα παραγωγής στο R6. Οι μεταβλητοί αυλοί εισαγωγής (YCC-I) φορέθηκαν για πρώτη φορά σε R1. Το πρώτο πλαίσιο Deltabox εμφανίστηκε σε ένα FZR 1000. Το σύστημα EXUP πάλι στο FZR 1000. Το υποπλαίσιο μαγνησίου στο R6. Και για το 2009 η Yamaha παρουσίασε στο νέο R1 μια διάταξη στροφάλου που εκείνη ονομάζει crossplane, υποσχόμενη μεγάλα οφέλη σε πρόσφυση και πέρασμα της ιπποδύναμης στο δρόμο…

 

Yamaha R1 crossplane 2009

Όσον αφορά στην αισθητική του νέου R1 έχουμε κάποιες ενστάσεις. Οι γραμμές της μοτοσυκλέτας δεν ρέουν ανεμπόδιστα και όσο επιθετικά θα επιθυμούσαμε. Το φέρινγκ κόβεται κάθετα, και μαζί με το μεγάλο και κατακόκκινο ψαλίδι, βαραίνουν την πλάγια όψη. Τα δυο τεράστια τελικά των εξατμίσεων, για έναν αδιευκρίνιστο λόγο βρίσκονται κάτω από την ουρά, την ίδια ώρα που όλοι οι κατασκευαστές (αλλά και η Yamaha στο αδερφάκι R6) τοποθετούν ένα μόνο τελικό, χαμηλά, κάτω από το μοτέρ. Όπως έχουν τα πράγματα με το R1, η μοτοσυκλέτα δείχνει βαρύτερη στη ζυγαριά αλλά και αισθητικά. Σίγουρα ένα σετ aftermarket τελικών, θα μεταμορφώσει την εμφάνιση. Yamaha R1 test 2009Αντίθετα, η μούρη του R1 δείχνει από κοντά πολύ πιο όμορφη απ’ τις φωτογραφίες, κάνοντας το ανφάς της μοτοσικλέτας πιο εύπεπτο από το προφίλ. Η επιλογή του χτυπητού σκούρου κόκκινου (θυμίζει το χρώμα του ρουμπινιού) για πλαίσιο και ψαλίδι κάνουν τη μοτοσικλέτα να ξεχωρίζει αμέσως από οποιαδήποτε άλλη Supersport. Το κεφάλαιο «Supersport» είναι ιδιαίτερα μπερδεμένο στη χώρα μας. Τέτοιες ανελέητες ρουκέτες εδάφους-εδάφους δύσκολα δικαιολογούνται σε καθημερινές συνθήκες πόλης, ή ως μέσα επίδειξης έξω από καφετέριες. Οι ανύπαρκτοι δρόμοι μας, παρέα με τη… μιάμιση πίστα μας, καταστρέφουν την οδηγική νιρβάνα που μπορεί να σου παράσχει απλόχερα ένα χιλιάρι. Δοκιμάσαμε το νέο R1 στο δρόμο, κι έτσι οι εντυπώσεις μας αποτυπώνουν όχι την ιδανική χρήση για ένα τέτοιο εργαλείο, αλλά τις τυπικές συνθήκες κάτω απ’ τις οποίες θα το οδηγήσει η πλειονότητα των Ελλήνων αναβατών.

Πιέζουμε τη μίζα, το R1 φτύνει φωτιά απ’ τα ρουθούνια του, βρυχάται, και κρατάει τέλειο ρελαντί με το καλημέρα. Άψογη η τροφοδοσία σε όλη την κλίμακα. Ακόμα και κρύος ο κινητήρας στις πολύ χαμηλές στροφές, με την αρωγή ψεκασμού και συμπλέκτη, δεν σβήνει, και προσφέρει άριστο έλεγχο στις μανούβρες της πόλης. Πολύ καλή είναι η συμπεριφορά στο κλείσε-άνοιξε του γκαζιού. Ο γλυκός ψεκασμός με τους διπλούς εγχυτήρες βοηθάει να αποφεύγονται εύκολα οι νευρικές… αναταράξεις όταν έχοντας κλείσει το γκάζι, το ανοίγεις ξανά. Δεν λέω, ακριβής ο συμπλέκτης, αλλά στη συνεχόμενη αστική χρήση θα κουράσει, ενώ θορυβώδες είναι το κιβώτιο,
ειδικά από νεκρά σε πρώτη, όπου ένα ηχηρό «κλάνγκ» σου παγώνει το αίμα!

Παρόλο το θόρυβο είναι όμως θετικό στις αλλαγές. Εν τω μεταξύ μπορεί η μανέτα του φρένου να ρυθμίζεται σε άπειρες θέσεις, δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και με τη μανέτα του συμπλέκτη. Τα πόδια πιάνουν το ρεζερβουάρ καλά, αλλά με τη σκυφτή, αγωνιστική στάση του σώματος, ακόμα κι αν αυτή είναι λιγότερο extreme απ’ του προηγούμενου μοντέλου, φορτίζονται αρκετά στις χαμηλές ταχύτητες. Μόλις τα πόδια κουραστούν, που θα κουραστούν σύντομα αν είναι αγύμναστα, ακολουθεί η κόπωση της μέσης και εν τέλει των καρπών και των πήχεων. Στις ψηλές ταχύτητες τα πράγματα αλλάζουν προς το καλύτερο, ο αέρας αποφορτίζει το πάνω μέρος του σώματος, και αφήνει τον αναβάτη να συγκεντρωθεί στα πόδια, χωρίς να κουράζεται ιδιαίτερα. Εκεί η κούραση μεταφέρεται στους ραχιαίους, καθώς πρέπει να σκύψεις αρκετά για να δρέψεις την μικρή προστασία που παρέχει η ζελατίνα του φέρινγκ.
Το ανάποδο πιρούνι και το πίσω αμορτισέρ είναι, φυσικά, πλήρως ρυθμιζόμενα. Με τις ρυθμίσεις του εργοστασίου, και σε συνδυασμό με το πλαίσιο, οι αναρτήσεις αποδεικνύονται αρκετά ενδοτικές ώστε να μην τρομοκρατούν στην οδήγηση σε κακό οδόστρωμα, και να συγχωρούν τυχόν λάθη του άπειρου/άμοιρου αναβάτη. Οι εξαπίστονες δαγκάνες προσφέρουν τη δύναμη που φαντάζεσαι όταν χαζεύεις την κτηνώδη κατασκευή τους, και ταυτόχρονα άριστη αίσθηση. Ακόμα θυμάμαι το βλέμμα τρόμου του πεζού στη διάβαση όταν πίστεψε πως αποκλείεται να καταφέρω να φρενάρω με την ταχύτητα που ερχόμουν. Παρόλα αυτά όμως, η μανέτα του φρένου θέλει μπόλικα δάχτυλα, και μεγάλη πίεση για να αποδώσει τα αναμενόμενα -γεγονός που καταντάει κουραστικό.
Yamaha R1 2009 endo Αν είναι Χειμώνας τώρα, η ζέστη που εκπέμπουν οι εξατμίσεις αλλά και το μοτέρ θα ζεστάνουν ευχάριστα τα ποδαράκια σας, όταν όμως μπαίνει η Άνοιξη, ακόμα και σε μια σχετικά δροσερή μέρα, με τη θερμοκρασία κινητήρα  … να δείχνει 85-100 βαθμούς Κελσίου, θα σας έρθει στα ρουθούνια μυρωδιά από ψητό κοτόπουλο, αλλά κοτόπουλο δεν θα βλέπετε πουθενά. Κι όταν πέσει το σκοτάδι, τα όργανα θα αποδειχτούν λιτά, χωρίς εντυπωσιακά χρώματα. Τουλάχιστον ο λευκός/γκρι φωτισμός τα κάνει ιδιαίτερα ευανάγνωστα. Για τον χαρακτήρα της μοτοσυκλέτας η ένδειξη βενζίνης κρίθηκε περιττή από τη Yamaha, έτσι το R1 διαθέτει μόνο λυχνία ρεζέρβας και χιλιομετρητή που αρχίζει να μετράει όταν μπει η ρεζέρβα.
Ρυθμίστε και το shift light ώστε να μην ανάβει νωρίς και σας τυφλώνει και είστε jet. Τα στρογγυλά «προβόλια» του R1 είναι αρκετά δυνατά και με σωστή δέσμη, αν και στη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα το ύψος της δέσμης ήθελε ρύθμιση.
Καλά όλα αυτά, όμως η τελική αίσθηση στην γρήγορη οδήγηση ποια είναι; Λέει αλήθεια το marketing για τη ροπή και την πρόσφυση που παρέχει ο νέος στρόφαλος; Λέει και παραλέει. Χαμηλά ο ήχος και η απόδοση του γεμάτου κινητήρα θυμίζουν κάτι ανάμεσα σε V4 και δικύλινδρο σύνολο με τη ροπή αλλά και τον ήχο. Η μοτοσυκλέτα ανεβάζει δυνατά, χωρίς όμως να τρομοκρατεί όπως ένα ZX-10, ελεγχόμενα και εύκολα, ακόμα και για αρχάριους.
Η αίσθηση που παρέχουν στη στροφή οι αναρτήσεις και το νέο deltabox είναι αέρινη, η εμπιστοσύνη απ’ το ανάποδο πιρούνι των 43mm μεγάλη, αν και ίσως στην πίστα αποδειχτεί πιο μαλακό απ’ όσο το ιδανικό. Αν τώρα ζητάτε τις απόλυτες επιδόσεις, αλλά και κορυφαίους χρόνους στην πίστα, το μεγαλύτερο βάρος του νέου R1, και οι «πνιγμένες» εξατμίσεις, ίσως και να του στερήσουν την πρώτη θέση της κατηγορίας. Παρόλα αυτά, ο αυξημένος έλεγχος στο γκάζι, και η δυνατότητα να κρατάς ευκολότερα το γκάζι ανοιχτό στις εξόδους είναι γεγονότα που θα εκτιμηθούν από ένα μεγάλο μερίδιο αναβατών. Όπως θα εκτιμηθεί και ο ήχος, που πλησιάζει σε απόσταση αναπνοής τον συναρπαστικό ήχο της Μ1 του Vale. Με το μέτρο της κατάργησης του τέλους ταξινόμησης σε ισχύ, το νέο R1 κοστίζει 15.540 ευρώ.

Yamaha R1 crossplane bendCrossplane crankshaft – Η μελωδία της ευτυχίας Η Yamaha αναφέρει πως εξέλιξε το νέο κινητήρα του R1 βάση του σχεδίου του αγωνιστικού Μ1. Το σημείο κλειδί στο νέο αυτό κινητήρα είναι ο crossplane στρόφαλος με τα ασύμμετρα διαστήματα ανάφλεξης 270ο-180ο-90ο-180ο. Σε αντίθεση με τους συμβατικούς «flatplane» στρόφαλους σε τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες, όπου τα έσω δυο πιστόνια κινούνται μαζί σαν ζευγάρι, και κατόπιν τα δυο έξω πάλι μαζί, εδώ το κάθε πιστόνι έχει ξεχωριστό χρόνο ανάφλεξης. Αυτή η σειρά ανάφλεξης επιτρέπει στο πίσω ελαστικό να μην χάνει το φως του κάτω από έντονη επιτάχυνση που υπό κανονικές συνθήκες -με συμβατικά διαστήματα ανάφλεξης ανά ζεύγη πιστονιών- θα κατέληγε σε ανεξέλεγκτο σπινάρισμα. Τώρα, το ελαστικό αρχίζει να σπινάρει, αλλά κατόπιν έχει το χρόνο να βρει και πάλι πρόσφυση, γεγονός που μεταφράζεται σε εκμεταλλεύσιμη δύναμη, και δυνατότερες επιταχύνσεις στη μέση και στις εξόδους των στροφών. Περισσότερο γραμμική καμπύλη ροπής, και μεγαλύτερη ακρίβεια στον έλεγχο του γκαζιού, καθώς με τη συγκεκριμένη σειρά ανάφλεξης μειώνεται η ροπή της αδράνειας του στροφάλου. Κι αν έχετε απορία γιατί κανείς μέχρι σήμερα δεν είχε χρησιμοποιήσει τον αγωνιστικής καταγωγής crossplane στρόφαλο αυτό συνέβη λόγω της πολυπλοκότητας της κατασκευής, της καταπόνησης των μηχανικών μερών, και του αυξημένου επίπεδου κραδασμών -ζητήματα που η Yamaha υποστηρίζει πως έλυσε. Φυσικά δεν γίνεται να μην σταθούμε στη μοναδική χροιά της εξάτμισης που χαρίζει η συγκεκριμένη διάταξη ανάφλεξης. Θυμίζει πολύ μοτοσυκλέτα MotoGP, μοιάζει με τη μελωδία της ευτυχίας, και φέρνει στο μυαλό γιγάντιες πριονοκορδέλες που σχίζουν ατσάλι. Λαμπρά!

κείμενο: Κώστας Γκαζής, φωτό: Βασίλης Κωστάκος

 

ΣΑΝ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΟ: Δυστυχώς αυτή η υπέροχη μοτοσυκλέτα έπεσε πάνω στην κρίση με αποτέλεσμα λίγα κομμάτια να δουν τον δρόμο και τις πίστες. Σήμερα (3/1/2019) τις βρίσκεις από 8.000€-11.500€. Εχουν αναφερθεί κάποια προβλήματα με τον τεντωτήρα καδένας εκκεντροφόρου σε κάποια από τα πρώτα (09) μοντέλα. Δεν βρήκαμε άλλες αναφορές για άλλα θέματα. Αλλωστε, διαχρονικά τα R1 θεωρούνται αξιόπιστα superbikes.

Share.

Πες μας τη γνώμη σου!