SWM 650 Superdual Χ: 50-50 …ακριβώς!

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

Κάποτε τις λέγαμε on-off και αναφερόμασταν σ’αυτές όχι από τη μάρκα αλλά από το μοντέλο (π.χ. XT, Τenere, XL, KL-R, Tengai, DR  και πάει λέγοντας…). Κάποτε ήταν οι πιο καλοπουλημένες μοτοσυκλέτες της αγοράς. Κάποτε που οι αναβάτες έμπαιναν άφοβα ΚΑΙ στο χώμα για να ανακαλύψουν τη μοναχική παραλία και την απάτητη κορυφή. Κάποτε έπρεπε νά’χεις ΜΙΑ μοτοσυκλέτα που να πηγαίνει 50% στην άσφαλτο και 50% στο χώμα. Να, σαν αυτήν εδώ…

Πώς την είπαμε; SWM; Oι παλιοί τις θυμούνται σαν μία από εκείνες τις θαυματουριές ιταλικές βιοτεχνίες των 70-80ies που έφτιαχναν αριστουργήματα και κέρδιζαν χωματερά πρωταθλήματα ενάντια σε κολοσσούς της εποχής. H SWM αναγεννήθηκε το 2014 από ένα πρώην μηχανικό της Husqvarna με κινέζικο κεφάλαιο (Shineray Group)  αλλά η παραγωγή έχει μείνει στην Λομβαρδία, στο παλιό εργοστάσιο της Husqvarna που -κάποτε πάλι- αγοράστηκε από την BMW και λίγο αργότερα από την ΚΤΜ (όπου ανήκει μέχρι και σήμερα). Εργαλειομηχανές και το έμπειρο προσωπικό της ιστορικής εταιρίας παρέμειναν. Οπότε, η SWM είναι «στημένη» πάνω στα παλιά Husqvarna με μοντέλα όμως που καλύπτουν τις σύγχρονες τάσεις της αγοράς. Και ειδικά τα «κενά» της.

Oχι, η SWM 650 Superdual δεν είναι μινιατούρα ούτε η Ελενα είναι Αντετοκούμπο! Παίγνια του φακού 😉

Παρατηρείστε την Superdual Χ. Εντούρο 169 κιλών (στεγνή, 192 γεμάτη) με δυνατό μονοκύλινδρο μοτέρ 600cc (παρόλο το 650 του τίτλου) προερχόμενο από το μοντέλο Husqvarna ΤΕ630 του 2011/12, μεσαίες διαδρομές αναρτήσεων 210/220mm, μεγάλο 19λιτρο ρεζερβουάρ χωρίς όμως άχρηστους όγκους από πλαστικά, τροχοί 18″ πίσω / 21″ μπροστά, μακρύ μεταξόνιο στα 1495mm, μάσκα που διαθέτει όμως και ζελατίνα, σχάρα για φόρτωμα των αναγκαίων και διπλής προσωπικότητας ελαστικά. Βρε, πού ήσουν εσύ τόσο καιρό; Kοντέψαμε να τα ξεχάσουμε αυτά τα σχήματα. Και μας είχαν λείψει πολύ…

Η SWM έχει καθαρά χωμάτινα γονίδια και η εξημέρωση ήρθε μετά. Αυτό είναι το φυσικό της περιβάλλον. Εστω κατά το ήμισυ…

Η βασισμένη πάνω στα μεγάλα thumber της Huqvarna έχει φινίρισμα που θυμίζει τέλη δεκαετίας 90 και αρχές ’00. Κι αυτό μόνο για καλό το λέω. Η όλη εμφάνιση της μηχανής είναι μακρυά από τις σημερινές «μοντερνιές» με τις διαστημικές γωνίες να σου τρυπάνε το οπτικό πεδίο. Δύο εξατμισάρες να γεμίζουν με μπάσες νότες το περιβάλλον σε σεβαστή απόσταση (μου έκανε εντύπωση από την αρχή καθώς η πλεινοτητα των Euro 4 μοτοσυκλετών κυριολεκτικά …ψιθυρίζουν!), μακρύ μεταξόνιο, προστατευτικά κάγκελα κινητήρα/ρεζερβουάρ, ζελατίνα χωρίς φαίριγκ, ψιλοσπαρτιάτικη σέλα δύο -σχεδόν-επιπέδων.  Είναι διαφορετική. Τόσο από τους προγόνους της όσο και από τους σύγχρονές της. Οπως και να το κάνουμε το ξεχωριστό look μετράει για κάθε αναβάτη που επιλέγει εκτός μοδάτων κριτηρίων. Ο κινητήρας μπορεί να μοιάζει λίγο ετεροχρονισμένος σε σχέση με τους σημερινούς compact αλλά κανείς δεν μπορεί να τον κακοχαρακτηρίσει για αδυναμία ή έλλειψη ροπής. Η εταιρία δεν ανακοινώνει ιπποδύναμη / ροπή αλλά στην έρευνά μου σε αξιόπιστο αμερικάνικο site διάβασα 42KW. Νταξ, ας μην υπερβάλλουμε…

Γενικά, είναι ένα απλό «πακέτο» με επαρκή προσοχή στη λεπτομέρεια και τιμή αγοράς στα 7.500€. Είναι πολλά; Eίναι λίγα; Aν αναρωτιέστε και θέλετε να το ψάξετε παραπάνω απλά συνεχίστε την ανάγνωση…

ΑΝΑΛΥΟΝΤΑΣ τη «σούπερδιπλή» SWM…

Κοιτάς τον κόσμο από την ύψους 860 χιλιοστών σέλα της. Δεν θα τρομάξουν οι κοντύτεροι αλλά αν είσαι 1.75-1.90μ. θα σου’ρθει κουτί. Οι γωνίες των χεριών «ετοιμοπόλεμες» εντουρίσιες θα τις χαρακτηρίζαμε, σαν τα play bikes των 80-90ies, όσοι θυμούνται. 45άρι ρυθμιζόμενο πιρούνι μπροστά της άγνωστής μας Fastace (γνωστότερη στον κόσμο του mountain bike) με επίσης ρυθμιζόμενο αμορτισέρ πίσω (της Sachs όπως και «τότε») που μάλιστα προφορτίζεται εύκολα με ένα  εξωτερικό στροφίο. 210 διαδρομής μπροστά, 220 πίσω. Είναι γενικά σφιχτές και με ακόμη και με δύο άτομα (συνολικά 140 κιλά) δεν μαλάκωσαν ιδιαίτερα. Διάβαζαν επακριβώς ακόμη και τα ψιλάδια οπότε καταλήξαμε ότι κάπου η επιλογή στον λόγο k (σκληρότητα) των ελατηρίων έγινε με βάση βαρύτερους αναβάτες. Το αντίδοτο έρχεται στις μεγαλύτερες ταχύτητες στο χώμα όταν και ανταμείβεσαι  με απίστευτη σταθερότητα με τη βοήθεια πάντα του legendary πλαισίου των good, old huskies. Δεν νομίζω όμως ότι αυτή θα έπρεπε να είναι η προτεραιότητα. Η ελληνική αντιπροσωπεία  γνωρίζει το θεματάκι κι είχε ήδη επέμβει με ρυθμίσεις που το βελτίωσαν.

Για καμμιά ωρίτσα η σέλα αντέχεται, στον συνεπιβάτη έχει και περισσότερο αφρώδες. Οσο τραβάει περισσότερο η βόλτα τόσο περισσότερο «κώλο από κρανιά» χρειάζεσαι. Αν είσαι 50/50 αναβάτης όμως έχεις ζήσει τα χειρότερα, έχεις προπονημένο (βλέπε καταπονημένο) πωπό και δεν μασάς σε τέτοια. Στο χώμα θα σηκωθείς στα μαρσπιέ και θα προσθέσεις χρόνο στη βόλτα σου και διάρκεια στην ευχαρίστηση (σαν διαφήμιση για προφυλακτικά ακούστηκε αλλά πιάσατε το νόημα). Αλλωστε, αν η άνεση είναι η προτεραιότητά σου τότε με λάθος σχήμα πας να μπλέξεις. Γκέγκε;

To γραφείο εργασίας της Superdual είναι λιτό κι απέριττο.

Ο κινητήρας έχει τα κλασσικά πλεονεκτήματα των μεγάλων μονοκύλινδρων. Ροπή, ροπή, ροπή. Ανεβάζει χορταστικά και σχετικά σβέλτα τις στροφές του δείχνοντας τις αγωνιστικές του καταβολές. Το κιβώτιο είναι σωστά κλιμακωμένο και με θετικότατες αλλαγές και μόνο ένα μιιιικρό δισταγμό να βρεί τη νεκρά όταν ζεσταθεί (εν στάση).  Αν θέλεις πιο ξεκούραστο ταξίδεμα ένα 38άρι γρανάζι πίσω θα κάνει την δουλειά. Ετσι όμως δεν σκορτσάρει κάτω από τις 2.000 στροφές όπως οι πρόγονοί του και φαίνεται ότι η ρύθμιση του ψεκασμού της Mikuni (D45 EFI) έπαιξε καταλυτικό ρόλο σ’αυτό. Στα 130 χλμ/ώρα γυρίζει στις 5000 στροφές με 6η ταχύτητα κι έχει ακόμη αρκετά να ανεβάσει… Να θυμίσουμε ότι το συγκεκριμένο μοτέρ είχε αποδεδειγμένη αξιοπιστία με δεδομένη βέβαια τη σωτή συντήρησή του.

Κι αν στην άσφαλτο μοιάζει να τα πηγαίνει μία χαρά όταν μπαίνει στο χώμα δείχνει το ίδιο ικανή. Εντάξει. Δεν θα σαρώσει μία ανηφορική με κροκάλα ολοκληρώνοντας με άλμα και front loop (!) όπως και δεν θα ξύσει μαρσπιέ με 160 και 4η βγαίνοντας με σούζα και ανάποδο στην έξοδο για τη μεγάλη ευθεία των Σερρών. Είπαμε: 50-50. Να καταλαβαινόμαστε 🙂

Στην πόλη δεν ελίσσεται σαν supermotard αλλά δεν θα κάτσει και στην ουρά αφού το τιμόνι είναι ένα κλικ πάνω απ’ότι οι καθρέπτες των περισσότερων αυτοκινήτων, εκτός SUV. Kι αν το φρενάρισμα έχει πολύ καλή αίσθηση λόγω των διπίστονων δαγκανών και του 300άρη δίσκου -αμφότερων Brembo- σε μεγαλύτερες ταχύτητες και με δύο άτομα δεν λες ότι έχει και το απόλυτο δάγκωμα. Πίσω η μονοπίστονη με τον 240άρη δίσκο βοηθούσε περισσότερο απ’ότι φαντάζεται κανείς από τα νούμερα αυτά. Αν και το ABS σαν να έμπαινε πολύ εύκολα, μου φάνηκε. Αυτό στην άσφαλτο. Ετσι κι αλλιώς στο χώμα το απενεργοποιείς από το ευκολόχρηστο χειριστήριο στο αριστερό γκριπ. Είπαμε: 50/50!  Στην επιβράδυνση βοηθάει και το «φυσικό» φρένο του μεγάλου μονοκύλινδρου των 600 κυβικών που έρχεται αβίαστα αλλά αποφασιστικά.

Σχάρα, δίκανες εξατμίσεις, σέλα διαχωρισμένη για 2, εργονομική αλλά λιτή, ρεζερβουάρ 19 lt που δεν ανοίγει υπερβολικά τα γόνατα και στο βάθος κήπ… ε, η ευμεγέθης ζελατίνα μπροστά από την οθόνη με όλες τις πληροφορίες.

Με ζεστό το μοτέρ θα χρειαστεί ίσως και δεύτερη μιζιά αν και στις 7 στις 10 αρκούν 2-3″ για ν’ακουστεί το μπάσο του μεγάλου μονού (όπως λέμε μεγάλου λευκού 🙂

Για κατανάλωση δεν μπορώ να έχω άποψη μετά από 60 περίπου χλμ. αλλά έχοντας την ένδειξη-υποψία ότι είναι γενικά οικονομικός φρόντισα να το διασταυρώσω. Υπολογίστε μέση κατανάλωση 4,5-5 λίτρα για 100 χλμ. oπότε μιλάμε για σχεδόν 400 χλμ αυτονομίας. Ελαστικά τα Metzeler Sahara  3 που ταιριάζουν γάντι στο 50/50 του διπλού χαρακτήρα της Superdual X. 

ΤΑΜΕΙΟ, παρακαλώ

Συμπερασματικά, η SWM 650 Superdual Χ ήρθε να μας θυμίσει τον τρόπο που μία και μόνη μοτοσυκλέτα μπορεί να τα κάνει όλα, όλες τις μέρες της εβδομάδας. Αν είναι το σωστό timing την αγορά, με το κατάλληλο promotion και το στοχευμένο group αναβατών είναι μία άλλη συζήτηση που δεν αφορά τους υποψήφιους αγοραστές της που καλούνται «απλά» να εκταμιεύσουν 7.500€ για την SWM Superdual Χ 650. Αμεσότερος ανταγωνιστής του η Husqvarna 701 με σχεδόν 5 χιλιάρικα επιπλέον … Yπάρχει και η έκδοση Superdual T με τροχούς 17″/19″, κοντύτερη σέλα και ελαστικά Metzeler Tourance που είναι και 10 κιλά ελαφρύτερο…

19λιτρο ρεζερβουάρ, προστασία ολίγον παλιομοδίτικη αλλά μάλλον αποτελεσματική (δεν χρειάστηκε να το δοκιμάσουμε)

Η κινητήρια δύναμη του 650 με τα …600 κυβικά και τους 42 oνομαστικούς KW που ακόμη και στο στρόφαλο τους θεωρούμε αιιόδοξους. Δεν βρήκαμε δυναμομέτρηση όσο και να ψάξαμε…

Τι να προθέσεις παραπάνω σ’αυτό που βλέπουμε; A, ναι! Απενεργοποιείται.

Πώς τα καταφέρνει αυτό το κορίτσι και ντύνεται πάντα ασορτί χρωματικά είναι ένα μυστήριο. Motorcycle stylist…

Share.

Πες μας τη γνώμη σου!