Roadtrip through seasons to the original

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

Ξεκινώντας λοιπόν Σάββατο πρωί πρωί, κατά τις 12 το μεσημέρι:) η θερμοκρασία έχει ήδη φτάσει τους 33 βαθμούς στη Θεσσαλονίκη. Βγαίνοντας Eγνατία προς Βέροια το θερμόμετρο γράφει 35,5 και πάνω στο μπου μου βου Gs adventure 1200 έχει αρχίσει να μας τα σκάει! Θέλω να τελειώνουμε με την Εγνατία και το κοντέρ τσιμπάει τα ψηλά 100’s. Όχι, ούτε σε αυτές τις ταχύτητες είχε δροσιά.

κείμενο/drone pilot: Koσμάς Σωτηρίου, φωτό: Εύα Βαλαβάνη

Στην έξοδο της Βέροιας κάνουμε αριστερά πρός τα Ριζώματα. Αρχικός στόχος να πάμε από εκεί μέσα από τα Πιέρια Όρη πρός Ελατοχώρι και στη συνέχεια Λιβάδι. Παίζει να είχαμε γλιτώσει το χαλάζι αν το κάναμε αυτό. Μετά τη γέφυρα του Αλιάκμονα μπαίνουμε ξαφνικά σε άλλο τοπίο και κινούμαστε παράλληλα με τον ποταμό αλλά και την Εγνατία οδό. Στα 8 λεπτά φτάνουμε στο απόλυτο ΣΠΟΤ! Μικροί καταρράκτες δίπλα στο δρόμο , φυτά , δέντρα και η απόλυτη δροσιά. Πραγματική όαση μετά την έρημο και τη κάψα της Εγνατίας. Θα το δείτε και στο drone που σηκώθηκε για μια βολτίτσα. Αυτό είναι το link


Φτάνοντας στα Ριζώματα έχοντας διασχίσει μια τρομερή διαδρομή δίπλα στον Αλιάκμωνα αλλά και το χωριό Σφηκιά, μας κάνει εντύπωση μια αρχαιολογική πινακίδα με τίτλο <Μνημείο της φύσης> . Φανταστήκαμε κανένα δέντρο 500 χρόνων αλλά το μόνο που βρισκόταν στο σημείο ήταν ένα μικρό ημικυκλικός τοίχος με 3 εισόδους . Μόνο όταν καθίσεις στο αμφιθέατρο που το περιβάλει και κοιτάξεις ψηλά στο βάθος τα Πιέρια θα καταλάβεις το κονσεπτ και οτι το τοπίο είναι αυτό που εξυμνείται! Το μόνο κακό είναι πως αν και βρισκόμαστε στα 600 μ περίπου η θερμοκρασία είναι στους 31 !

Η ιδέα ήταν να συνεχίσουμε μέσα απο το βουνό και προς το χωριό Καταφύγιο, για να περάσουμε δίπλα απο το Χ/Κ Ελατοχωρίου και απο τα υπόλοιπα χωριά προς Λιβάδι. Μετά απο ερώτηση στο καφενείο, πέσαμε σε πλανόδιο πωλητή πρώην αναβάτη Africa Twin ( τό info point δηλαδή), ο οποίος μου είπε να αποφύγω αυτό τον δρόμο και να κάνουμε τον κύκλο απο Νεράιδα- Σέρβια. Αποφασίζουμε να ακούσουμε τον παλιό και να περάσουμε την γέφυρα της Νεράιδας στη λίμνη Πολυφύτου.

Η διαδρομή μέχρι εκεί είναι φοβερή με πολύ πράσινο, ρυάκια που καταλήγουν στον Αλιάκμωνα, πολλές αγελάδες (μπορεί να είναι και βόδια) και έναν τεράστιο αγωγό που περνάει πάνω απο τον δρόμο έξω από το χωριό Πολύφυτο.(πραγματικά ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ)

Δείτε τα σχετικά πλάνα από drone εδώ


Μετά τη γέφυρα της Νεράιδας και ένα παγωτάκι στα Σέρβια στόχος τα κοψίδια κάτω απο τον πλάτανο στο Λιβάδι. Ανεβαίνουμε λοιπόν προς Σαραντάπορο και βλέπουμε την βροχοκουρτίνα στα δεξιά μας να πλησιάζει. Σκέφτηκα να μείνω με το κοντομάνικο για να δροσιστώ αλλά καταλήξαμε με τα αδιάβροχα στα 1000 μ., με χαλάζι και 16 βαθμούς. Πολύ καλή φάση.

Δείτε πλάνα από drone εδώ

Μέχρι το Λιβάδι είχαμε μπει ξεκάθαρα σε άλλη εποχή με τη βροχή να εναλλάσσεται το χαλάζι και τη θερμοκρασία στους 16-18 βαθμούς. Γουστάραμε πολύ την ανάβαση και ειδικά το σημείο έξω απο το Λιβάδι που σταμάτησε να βρέχει και έσκασε ενα double – rainbow!


Στο χωριό και τα 1200 μ ήταν φοβερά! Σίγουρα θα πάμε να μείνουμε για καλοκαίρι! Παντού μύριζε τζάκι! 20 Ιουνίου. Η όλη φάση όμως είναι πολύ οριτζιναλ. Όχι σαν αυτά τα ψεύτο τραντισιοναλ τουριστικά χωριά με 0 μόνιμους κατοίκους και 35 ξενώνες. Οι ντόπιοι κυρίως βλάχοι κτηνοτρόφοι , ωραίοι τύποι, βουνίσιοι. Τρελή προφορά και πολύ βαριά βλάχικη διάλεκτος! Αράξαμε κάτω απο τον πλάτανο και φάγαμε κεμπάμ αρνάκι και πανσέτα. Βιγκαν θεωρείται γιατί ήταν παραγωγής τους. Οταν ρώτησε η Εύα για μελιτζανοσαλάτα η απάντηση ήταν, δεν κανμε εδώ τέτοια.


Το χωριό έχει πολύ κόσμο (2000 μόνιμους), με δικό του λύκειο γυμνάσιο κτλ. Στο μπασκετάκι και το πάρκο γινόταν χαμός , ενώ τα ίδια και σε όλα τα καφενεία- καφέ. Γενικά πολύ ωραίο βαιμπ με χαιλαιτ τον 300αρι ετών πλάτανο στην πλατεία.


Είδες πως τον βλέπεις απε δω τον Όλυμπο? Ευθεία οχι σα τους άλλους κάτω στη Κατεριν που πρέπει να σηκώσουν το κεφάλ . Ατάκα ενός ντόπιου στη πλατεία , ενώ είπε ακόμη πως πάντα θα χρειαστείς μπουφαν εδώ , όλο το καλοκαίρι. Ε, ότι καλύτερο για τις κάψες. Ο Όλυμπος πάλι πραγματικά στην ευθεία, ενώ τον πετύχαμε και σε σπάνια μέρα πεντακάθαρης ορατότητας, με καλά χιονάκια στις χαράδρες για τέλη Ιουνίου.
Είχε πάει 21.00 , θα μέναμε εκεί αλλά ο Ρούντις περίμενε για βόλτα κάτω απο το ερ κοντίσιον στη Θεσσαλονίκη. Η κατάβαση ήταν γρήγορη και η διαδρομή τρομερή! Μέχρι τον Άγιο Δημήτριο στα 800 μ , η θερμοκρασία σταθερά στους 14! Φτάνοντας Κατερίνη στους 25 και Θεσσαλονίκη στους 28!!! !!!!! 22.30 το βράδυ. Double score που λένε και στο χωριό

Περισσότερα πλάνα του Λιβαδίου από drone 

 


Share.

Πες μας τη γνώμη σου!