ΕΛΑΣΤΙΚΑ: Τι πιέσεις να χρησιμοποιήσω, σε ποιά μοτοσυκλέτα και πότε?

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

mototireΜέγα θέμα! Θα προσπαθήσουμε να το καλύψουμε εδώ όσο πιο συνοπτικά γίνεται. θα δούμε όμως τι πιέσεις θα χρησιμοποιήσουμε σε πίστα, στην πόλη, στον δρόμο, στο χώμα αλλά και στο ATV μας! Από τώρα πάντως λέμε ότι μονοψήφιες ποσοστιαίες αποκλίσεις πάντα υπάρχουν καθώς η ιδανική πίεση στα ελαστικά είναι ένας πολυπαραμετρικός παράγοντας καθώς επηρεάζεται από την θερμοκρασία, το έδαφος, την πρόσφυση ακόμη και από το στυλ του αναβάτη σε μερικές περιπτώσεις!

Η ΚΤΜ 1290GT του 2018 είναι απαιτητική με τα ελαστικά, όπως άλλωστε και όλες οι μοτοσυκλέτες ανάλογης ιπποδύναμης

Στην ΠΙΣΤΑ:

Χρησιμοποιούμε γενικότερα χαμηλότερες πιέσεις οι οποίες ως γνωστόν επηρεάζονται από τις εξωτερικές θερμοκρασίες. Αλλες βάζουμε τον χειμώνα άλλες το καλοκαίρι αλλά κι αυτό είναι σχετικό αφού μας έχει τύχει στις Σέρρες αρχές Μαρτίου να έχει 20 Κελσίους… Λοιπόν: Μπροστά 31, πίσω 30. Αυξάνουμε έτσι την επαφή του ελαστικού με το οδόστρωμα αποκτώντας επιπλέον πρόσφυση που είναι και το ζητούμενο. Αν αυξήσουμε την πίεση και βάλουμε για παράδειγμα 35 πίσω θα ανακαλύψουμε πόσο πιο εύκολα γίνεται υπερστροφή ισχύος (λέγε με μπάντα για να καταλαβαινόμαστε). Το ιδανικό είναι το όριο που η ανάρτηση δεν αρχίζει να συμπεριφέρεται σαν μπαλόνι (καθώς μπερδεύεται από ένα ελαστικό που αλλοιώνει κάτω από πίεση την μορφή του). Για να το βρείτε αυτό θα πρέπει να δοκιμάσετε πολλές φορές με ίδιο γυρολόγιο την μοτοσυκλέτα σας κάτω από τις ίδιες καιρικές συνθήκες.

Η Aprilia RSV4 στη πίστα των Σερρών. Για να φτάσουν τα ελαστικά στους 50 Κελσίους θα χρειαστούν τουλάχιστον 2-3 γύροι.

Ενα θέμα που πρέπει να προσέξουμε στην πίστα είναι η θερμοκρασία λειτουργίας των ελαστικών. Χρειάζονται 2 με 3 γρήγοροι γύροι για να ξεπεραστούν οι 50 βαθμοί που θεωρούνται καλοί για την ιδανική άσκηση των καθηκόντων τους. Οι 80 και πάνω είναι αυτοί που φυτιλιάζουν τα άκρα των ελαστικών σας και χαρίζουν στις αγωνιστικές γραμμές το χαρακτηριστικό σκούρο χρώμα τους ενώ εσείς παλεύετε να μείνετε στην μοτοσυκλέτα σας στο τέλος του δεύτερου αγώνα με τα ίδια λάστιχα (μην αναρωτιέστε γιατί ήσασταν 2″ πιο αργός απ’ότι με τις «φρεσκαδούρες»)…

Και για κλείσουμε από την πίστα κάποιοι high end αγωνιζόμενοι και ψαγμένοι σοβαροί χομπίστες αναρωτιόνται ακόμη αν είναι καλύτερα να χρησιμοποιούμε άζωτο αντί για αέρα στα ελαστικά μας ώστε να εκμεταλλευτούμε ότι το άζωτο δεν μεταβάλει τον όγκο του (άρα και την πίεση του μέσα στο ελαστικό) οπότε και μπορούμε να κρατάμε σταθερή και ακριβώς την θερμοκρασία που θέλουμε (άσε που δεν υπάρχουν απώλειες, λένε και δεν χρειάζεται να τα μετράμε συνεχώς). Ωπα! Απευθυνόμαστε σε άτομα που τα μικρά τους ονόματα καταλήγουν σε …entino, …ndrea και …arc και δεν το ξέραμε; Εντάξει ρε παιδιά, ψυχραιμία! Και το άζωτο υπακούει στον νόμο των ιδανικών αερίων (PV-n RT) όπου R ειναι η παγκόσμια σταθερά των αερίων ανεξάρτητη των P,V,n,και T …όπου Τ =θερμοκρασία, όπου Ρ =πίεση, όπου V =όγκος και όπου n =mols (μοριακός όγκος). Κι αυτό αυξάνει τον όγκο του απλά λιγότερο, πάντως αδρανές δεν είναι που λένε οι μαρκετάδες που αποφάσισαν να πουλήσουν άζωτο στα βενζινάδικα για να σχηματίσουν καινούργια αγορά, μη τρελλαθούμε τελείως! Αλλωστε και ο ατμοσφαιρικός αέρας περιέχει 78% άζωτο, δεν σας φτάνει?

Οι adventure μοτοσυκλέτες απαιτούν από τα ελαστικά τους να προσαρμόζονται σε διάφορα εδάφη ζητώντας τους άριστες επιδόσεις παντού. Μεγάλος ο γρίφος!

Στον ΔΡΟΜΟ:

   Αν έχουμε π.χ. supersport 600 και βάζουμε 31 μπροστά, 30 πίσω στην πίστα, στον δρόμο θα βάλουμε 36 μπροστά και 40-42 πίσω! Μεγάλη διαφορά, ε; Δεν είναι όμως λογικό? Στον δρόμο συναντάμε λακούβες που δεν προλαβαίνουμε να αποφύγουμε, διαφορετικά οδοστρώματα και καιρικές συνθήκες που σημαίνει άλλα αντί άλλων προσφύσεις, μη το ψάχνετε. Θέλουμε και τις ζάντες μας να υπάρχουν ολοστρόγγυλες και αύριο και θα πάρουμε και μία βολτούλα την καλή μας (ή την κακή μας, δεν έχει σημασία).

Αν είστε τύπος του manual (ότι λέει το εργοστάσιο κλπ.) δέστε το ταμπελάκι πάνω στον προφυλακτήρα της αλυσίδας ή στο ψαλίδι. Βέβαια ισχύει για τα ελαστικά πρώτης τοποθέτησης (αλλά αν είσαι «by the book» τύπος τέτοια δεν θα βάλεις πάλι?). Αν είσαι κλασσικός Ελληνάρας («άστους αυτούς να λένε, αυτά είναι για τους ευρωπαϊκούς δρόμους» χαμήλωσε πίεση …ήρεμα, 2-3 μονάδες αρκούν για να κάνεις το δικό σου (αυτό δεν έχει σημασία?). Αν είσαι ψυχάκιας πάρε δικό σου πιεσόμετρο γιατί τώρα τελευταία κυκλοφορεί ότι αυτά των βενζινάδικων χάνουν… Α, ναι και δεν πιστεύω κανείς να μετράει και να διορθώνει τις πιέσεις των …ζεστών ελαστικών του (π.χ. μετά από τελικιάσματα στην Εγνατία;). ΜΕΤΡΑΜΕ ΠΑΝΤΑ ΚΡΥΑ τα ελαστικά μας. Η διαφορά όταν ζεσταθούν είναι περίπου 10% πάνω, κάτι που έχει προβλέψει ο κατασκευαστής του. Αν οδηγάτε διπλός πάντα ή φορτωμένος σαν νταλίκα σκεφτείτε να το πάτε και 45 πίσω, αβασάνιστα. Α, ναι το ίδιο και όταν βρέχει δεν θέλουμε το ελαστικό «απλωμένο» στην άσφαλτο καθώς η υδρολίσθηση καραδοκεί…

Η Royal Enfield Himalayan 400, το πρώτο ινδικό adventure χρησιμοποιεί πολύ καλά ελαστικά για διπλή είδους χρήση.

Στο ΧΩΜΑ

Αν μιλάμε για κάποιο on-off που θέλουμε να το περάσουμε από ένα βατό χωματόδρομο για να βγούμε στην παραλία που μας περιμένει το αμόρε, σιγά μην σταματήσεις στο βενζινάδικο για να ρυθμίσεις την πίεση. Αν όμως είναι μόνη στην παραλία και θέλεις να κάνεις θεαματική είσοδο τύπου τερματισμός σε Dakar κοίτα τι πρέπει να κάνεις. Μείωσε την πίεση στο μισό! Βέβαια αυτό σημαίνει ότι μία φυτεμένη πέτρα στην ακατάλληλη θέση είναι ικανή να σκάσει το ελαστικό σου πριν τον …τερματισμό και να πας τελικά  ιδρωμένος (από το σπρώξιμο) στο γκομενάκι.

Λοιπόν, σοβαρά (όσο γίνεται) τώρα: Στο χώμα οι πιέσεις των ελαστικών υπόκεινται στον γενικό νόμο «όσο πιο σκληρό (το έδαφος) τόσο πιο πολύ (αέρα)». Και αντίστοιχα «όσο πιο μαλακό τόσο πιο λίγο». Κατανοητό ε? Σε πέτρα, ξεραϊλα καλοκαιρινή και βραχάκια βάλε και 25 μπρος πίσω αλλά σε λάσπη έχω παίξει και με …8, προσομοίωση με ξεφούσκωτο δηλαδή γιατί αλλιώς δεν έσπρωχνε.

Εγκάρσιες και πλευρικές πιέσεις καθιστούν τα ελαστικά των ATV πραγματικούς …ήρωες! Προσοχή στις πιέσεις!

Οσο για τα ATV αυτά είναι μία κατηγορία από μόνα τους. Μετά από ενδελεχές ψάξιμο κατέληξα ότι κι εδώ ισχύουν τα ίδια (σώώώπα!). Μόλις μισό psi θέλουν στο χώμα τα quad (με σταθερό άξονα πίσω, όπως το Yamaha YFZ450 της φωτό) για να βοηθούνται και οι αναρτήσεις τους (τα ελαστικά έχουν τέτοιο όγκο που λειτουργούν κι αυτά σαν αναρτήσεις υποβοηθώντας ως ένα σημείο και την γεωμετρία τους). Στα ATV και ειδικά τα 4WD θέλουν παραπάνω πίεση λόγω του IRS (ανεξάρτητων ψαλιδιών) που αυξάνουν δραματικά την πρόσφυση. Για λάσπη πάντως βγάλτε αέρα. Αλλωστε γι’αυτό υπάρχουν και οι beadlock ζάντες που δεν επιτρέπουν το ξεζαντάρισμα…

Share.

Πες μας τη γνώμη σου!