10 πράγματα που θα ήθελες να γνωρίζεις για το Honda Super Cub

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

Mε την ευκαιρία της άφιξης  στις βιτρίνες του Honda Super Cub 125 σκαλίσαμε την ιστορία του και ανακαλύψαμε μερικά πράγματα που το πιθανότερο είναι να μην γνώριζες για το απόλυτο best seller σε 2 τροχούς (έχει πουλήσει πάνω από 100.000.000 «κομμάτια»).  Ιδού λοιπόν:Οταν το 1956, οι Soichiro Honda και Takeo Fujisawa ταξίδεψαν στην Ευρώπη για να δουν τι κυκλοφορεί στους δρόμους της αποφάσισαν ότι ούτε οι μικρές μοτοσυκλέτες ούτε τα σχετικά νεογέννητα  scooter ήταν κατάλληλα για τους ιαπωνικούς δρομους. Ετσι αποφάσισαν ότι όλα τα εξαρτήματα απο τα οποία κατασκευάζονταν το νέο όχημα θα πρέπει να χωράνε στο χέρι και να λειτουργούν με απλό τρόπο. 

  1. Ο κ. Honda αποφάσισε ότι ο κινητήρας του θα πρέπει να αποδίδει τουλάχιστον 4 hp, έπρεπε να είναι τετράχρονος (τα δίχρονα που κατά κύριο λόγο είδε στους ευρωπαϊκούς δρόμους ακούγονταν ενοχλητικά …). Τα 4 άλογα ακούγονται λίγα τώρα αλλά τότε ο δίχρονος κινητήρας 50cc τον οποίο είχαν σχεδιάσει πριν λίγα χρόνια απέδιδε μόλις ένα (1) καθώς μόλις το 10% των ιαπωνικών δρόμων ήταν τότε άσφαλτος. Χρειάστηκε να σχεδιαστεί μικρότερου μεγέθους μπουζί σε συνεργασία με την ΝGK για να χωρέσουν μεγαλύτερες βαλβίδες στην κεφαλή και τελικά 4,5hp/9500 βγήκαν από τον κινητήρα. Μάλιστα στους πρώτους κινητήρες για καλύτερη  ψύξη υπήρχε μια …τρύπα στην μεση της κεφαλής!
  2. Ο ημιαυτόματος φυγοκεντρικός συμπλέκτης ήταν νέα ανακάλυψη για την Honda εκείνο τον καιρό. Καθώς ήθελε οπωσδήποτε να μπορεί ο οδηγός του παπιού να έχει το ένα χέρι ελεύθερο πέρασε πολλές νύχτες άγρυπνος προσπαθώντας να λύσει το πρόβλημα. Σχεδίασε 8 διαφορετικούς συμπλέκτες για να πετύχει αυτό που ήθελε! 
  3.  Ο 17 ιντσών τροχός και το 2.25Χ17 ελαστικό δεν υπήρχαν τότε! Ο Honda έπεισε ένα μικρό παραγωγό ελαστικών να κατασκευάσει τέτοιας διάστασης ελαστικά. Ο λόγος ήταν το χαμηλό ύψος των Ιαπώνων σε σχέση με τους Ευρωπαίους και Αμερικανούς…
  4.  Η διαφημιστική καμπάνια του παπιού άρχισε σε …γυναικεία περιοδικά! Ανήκουστο για κείνη την εποχή καθώς οι 2 τροχοί χρησιμοποιούνταν σχεδόν αποκλειστικά από τον ανδρικό πληθυσμό. Απεικόνιζε ένα χαλαρό lifestyle και η συνέχεια, 2 χρόνια αργότερα στην Αμερική είναι σε όλους γνωστή. Το σλόγκαν «You meet the nicest people on a Honda» έγραψε ιστορία.
  5. Ο σχεδιαστής του πιρουνιού  του Cub ανέφερε ότι το εμπνεύδτηκε από μία ταινία του Disney και συγκεκριμένα όταν η …Bambi φρέναρε βάζοντας τα πόδια μπροστά!
  6. Τα πρώτα παπιά ήταν μπλέ, σε διάφορες αποχρώσεις του. Αυτό το χρώμα ήταν πολύ δημοφιλές στους Ιάπωνες καθώς ήταν το χρώμα του ουρανού και της θάλασσας με διάφορους συμβολισμούς για την ιαπωνική σκέψη. Οσο για την κόκκινη σέλα; Γιατί τέτοιο χρώμα μπλούζα φορούσε συνήθως ο Mr Honda!
  7. Oταν τo 1957 ολοκληρώθηκε η κατασκευή του παπιού οι μηνιαίες πωλήσεις όλων των δικύκλων στην Ιαπωνία ήταν περίπου 40.000. Ο διευθυντής πωλήσεων του Honda, Fujisawa μόλις το είδε αναφώνησε: «Mπορούμε να πουλήσουμε 30.000 από αυτά». Οι γύρω ξαφνιάστηκαν πολύ καθώς θεώρησαν ότι ήταν πάρα πολλά για να κατασκευαστούν και να πουληθούν μέσα στον επόμενο χρόνο… Ο Fyjisawa τους διόρθωσε. «Εννοούσα κάθε μήνα»! Ολοι ξέρουμε ότι ακόμη κι έτσι οι προβλέψεις του αποδείχθηκαν πολύ συγκρατημένες…
  8. Ο Honda γνώριζε ότι για να πετύχει η εταιρία του έπρεπε να πάει στην αμερικανική αγορά και να δημιουργήσει το δικό του δίκτυο πωλήσεων. Οταν ζήτησε δάνειο 1.000.000$ το Υπουργείο Οικονομικών το οποίο έλεγχε τη ροή  του συναλλάγματος του έδωσε μόλις 250.000$ καθώς δεν υπήρχε εμπιστοσύνη στο εγχείρημά του. Από αυτά τα χρήματα ξόδεψε 100.000 για να αγοράσει ένα μικρό κατάστημα στο Los Angeles απ’όπου άρχισε την γνωστή του πορεία… Οπως ο ίδιος δήλωσε πολύ αργότερα: «Δεν έχω καλή αίσθηση με τα λογιστικά»… 
  9. Η βιτρίνα του στο L.A. είχε μόλις 3 μοντέλα: το Dream, το Benli και το Super Cub. Καθώς τα δύο πρώτα είχαν προβλήματα με τους κινητήρες του και ολόκληρη καραβιά στάλθηκε πίσω στην Ιαπωνία για επιδιορθώσεις, έμεινε μόνο το παπί που όμως κέρδισε με το ξεχωριστό του σχήμα, την απίστευτα απροβλημάτιστη και «καθαρη» λειτουργία του αλλά και την εξαιρετική τιμή του. Στα 250$ πρόσφερε πάρα πολλά και ζητούσε πάρα πολύ λίγα. Ο ορισμός της επιτυχίας!

 

Share.

Πες μας τη γνώμη σου!