Aπόδραση από τη Θεσσαλονίκη: Κύκλος 350 χλμ σε 5 μακεδονικές λίμνες

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

Ολα τα ωραία αρχίζουν κάπως έτσι. Παρατηρώντας ένα ανοιχτό χάρτη είναι σαν να κοιτάς μία κάτοψη της γής. Αν είσαι τύπος “Μεγαλέξανδρος” θα πάρεις ένα βελάκι και όπου το ρίξεις για ‘κει θα ξεκινήσεις. Kαι αλλού θα φτάσεις! Αλλωστε “δεν έχει σημασία ο προορισμός”, σωστά;

Aν είσαι τύπος “λογιστή” που όλα τα μετράει θα ξοδέψεις πολύ χρόνο πάνω απ’το χάρτη. Θα υπολογίσεις αποστάσεις, κινδύνους, κόστος κίνησης, σίτισης και διανυκτέρευσης και στο τέλος θα προσθέσεις ένα 30% επιπλέον στο υπολογισθέν σύνολο γιατί “έτσι έχει αποδείξει η εμπειρία”.
Εγώ πάλι ανήκω στους “παρορμητικούς” τύπους “με λίγο χρόνο”, ξέρετε, αυτό το νέο είδος homo sapiens που έχει προκύψει στο τέλος του 20ού και αρχές του 21ου αιώνα. Θα μπορούσε να λέγεται…

«Old school» σχεδιασμός ταξιδιωτικού. Πιο σύντομη διαδικασία δεν γίνεται. Πάμε και βλέπουμε…

 

 …Homo wannabe!

Ανήκουμε σ’εκείνη τη γενιά που θα θέλαμε να έχουμε τα χρήματα (όσο περισσότερα τόσο καλύτερα), θα θέλαμε να έχουμε τη μέγιστη ασφάλεια (οτιδήποτε λιγότερο δεν μας κάνει), θα θέλαμε να έχουμε τους ιδανικούς ανθρώπους γύρω μας (και να τους πετάμε αν δεν μας αρέσουν πια) και το κυριώτερο να έχουμε το χρόνο για να τα ενορχηστρώνουμε όλα αυτά στη καλά -υποτίθεται- υπολογισμένη ζωάρα μας. Μόνο τέτοια άπιαστα project θέλουν και …άπιαστο, άπλετο χρόνο. Φαύλος κύκλος. Κυνηγώντας το χρήμα, εξανεμίζεται ο χρόνος. Ο κοινός παρανομαστής είναι λοιπόν ότι “θα θέλαμε”. Homo wannabe, καλά το είπα…
Τώρα τελευταία έκανα μεγάλη ανακάλυψη, τρομάρα μου.
-”Η ζωή είναι στιγμές”, συνειδητοποίησα. Φίλοι και γνωστοί μου το επιβεβαίωσαν:
-“Καλά δεν τό’ξερες”;
-”Κάτι είχα υποψιαστεί αλλά…”
-”Οχι, να το ξέρεις. Ετσι είναι.”
Ο.Κ. λοιπόν. Ας το κάνουμε πράξη. Ας δημιουργήσουμε “στιγμές”.

Η Πικρολίμνη λίγο πριν φτάσεις στα ιαματικά λουτρά. Την πετύχαμε με κύματα!

Οι 5 λίμνες που περικυκλώνουν τη Θεσσαλονίκη

Πίσω στο χάρτη έχω επικεντρωθεί στις νοητές γραμμές ανάμεσα στις 5 λίμνες που περιβάλλουν τη πόλη μου. Πικρολίμνη, Δοϊράνη, Κερκίνη, Βόλβη, Κορώνεια. Ενας κύκλος που για μένα αρχίζει και κλείνει στη Θεσσαλονίκη αλλά -όπως και κάθε κύκλος- δεν έχει ουσιαστικά αφετηρία και τερματισμό. Ακόμη και το μήκος του είναι σχετικό, θα προτείνω μία διαδρομή που μπορεί να έχει τόσες εναλλακτικές όσοι και οι παρακαμπτήριοι των γνωστών, άχρωμων για μας τους μοτοσυκλετιστές εθνικών οδών που εκτός από ταχύτητα στο να ενώσουν το Α σημείο με το Β δεν έχουν να προσφέρουν και πολλά πράγματα. Ισα ίσα καραδοκούν να σου αδειάσουν τη τσέπη (διόδια) και πολλές φορές εμποδίζοντας την επιλογή να βγεις εκτός με τη γνωστή πονηριά του Ελληνάρα κατασκευαστή σε συνεργασία με τους εκμεταλλευτές των διοδίων που αποφασίζουν αυξήσεις όποτε δεν τους βγαίνει ο λογαριασμός.

 Ο.Κ. μισώ τις εθνικές οδούς , το καταλάβαμε όλοι. Εχω όμως επιχείρημα τρανταχτό. Τις απίστευτου κάλλους επαρχιακές οδούς. Ναι, εκείνες που βρίζαμε για τις λακούβες τους, την άσχημη σήμανσή τους, εκείνες με τις ατέλειωτες στροφές και τις ανηφόρες-κατηφόρες που μας γυρνούσαν το στομάχι ανάποδα όταν είμασταν παιδιά στο πίσω κάθισμα του Φαβέ. Ναι, εκείνες τις επαρχιακές που περνούσαν απ’όλα τα θεϊκά μέρη μίας πατρίδας μοναδικά όμορφης. Που ΔΕΝ βλέπουμε ταξιδεύοντας στις εθνικές οδούς.

Ανάχωμα στο Γαλλικό Ποταμό. Επιτηρείται από πολυβολείο ηλικίας 100+ ετών και adventure bike …βρεφικής ηλικίας

Triumph Tiger 800 XCx ABS.

Στην αντιπροσωπεία της Triumph στη Θεσσαλονίκη, Κ. Καραμανλή 49 o Nίκος Ζουρνατζής είχε μόλις πραγματοποιήσει το πρώτο service της καινούργιας άσπρης Tiger 800XCx, μοντέλο 2016 με το αυτοκόλλητο TEST RIDE στο μπροστινό φτερό. Θα την είχα ολόκληρη μέρα στη διάθεσή μου αφού περί αυτού ήταν και το project: 5 λίμνες σε μία μέρα. Χιλιόμετρα υπολόγιζα στα 350 αλλά δεν τό’δενα και κόμπο αφού -είπαμε- μπορεί να βρεθεί κάποιος δρόμος και να μας κλείσει το μάτι ανά πάσα στιγμή. Η αποστολή μου ήταν να γνωρίσω το μικρότερο μοντέλο της πιο καλοπουλημένης οικογένειας της Triumph και οι 5 λίμνες θα λειτουργούσαν σαν …σημαδούρες μία διαδρομής με άριστα χαρακτηριστικά για την συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα, της οποίας -παρεπιμπτόντως- είχα την τύχη να έχω γνωρίσει/δοκιμάσει από την αρχή της εμφάνισής της, σχεδόν πέντε χρόνια πριν.
Η συγκεκριμένη έκδοση είναι η “full extra” αφού σε σύγκριση με την απλή XC διαθέτει πλήρως ρυθμιζόμενες αναρτήσεις (πάντα από τη WP), προστατευτική ποδιά, μεταλλικές μπάρες κάλυψης των πλαϊνών του κινητήρα και τις νέας σχεδίασης χούφτες, όλα για πιο ασφαλή παιχνίδια στο χώμα, δυνατότητα που σίγουρα διαθέτει η 800. Επιπλέον η XCx διαθέτει cruise control (πρωτιά στη κατηγορία!), επιπλέον πληροφορίες στο trip computer, πρίζα 12V, θερμαινόμενα γκριπ και βέβαια 4 χάρτες ανάφλεξης (road, sport, off road και rain) μέσω των οποίων ρυθμίζεται και η ευαισθησία του traction control. Ρυθμιζόμενο ηλεκτρονικά είναι και το ABS που ρυθμίζεται κι αυτό με την επιλογή του χάρτη ανάφλεξης, μιλάμε για ένα ολοκληρωμένο σύστημα ηλεκτρονικών βοηθημάτων που αποδείχθηκε πολύ “έξυπνο” και αποτελεσματικό σε όλες τις συνθήκες, όπως θα διαβάσετε παρακάτω.

Στις όχθες της Πικρολίμνης. Η …διαφωτιστική επιγραφή με spray είναι απαραίτητη δίπλα σε τόση ομορφιά;!

ΠΙΚΡΟΛΙΜΝΗ και πρώτες εντυπώσεις από το XCx

  Το να φτάσεις στη Πικρολίμνη του Κιλκίς για τους Θεσσαλονικιούς είναι παιχνιδάκι. Είναι μία “ανάσα δρόμος”, απέχει μόλις 23χλμ από το Λευκό Πύργο και με  τη νέα 800XCx γίνεται μία …κοφτή ανάσα. Οι πρώτες ρυθμίσεις πάνω στα ηλεκτρονικά της XCx έγιναν για να …γνωριστούμε καλύτερα με την Tiger. Βλέπετε, όταν έχεις να κάνεις με μία μοτοσυκλέτα-πολυεργαλείο πρέπει να γνωρίσεις τη προσωπικότητά της πρώτα. και η XCx έχει μπόλικες! Ευτυχώς, η σοφή επιλογή της Triumph να δώσει ολοκληρωμένα πακέτα ρυθμίσεων ανάλογα τον χάρτη που ανάφλεξης που χρησιμοποιεί ο αναβάτης απλοποιεί την όλη διαδικασία. Ετσι, γρήγορα είχα μία γεύση για το πώς επεμβαίνει στη λειτουργία του κινητήρα των 95hp αλλά και στη συμπεριφορά αναρτήσεων/φρένων. Ολα αυτά χάρη στο κουμπάκι με την ένδειξη “M” στο αριστερό μέρος του πολυόργανου και στον κέρσορα στο αριστερό άκρο του τιμονιού, σε 5 λεπτά τα έχεις βρει όλα έστω κι αν το IQ σου είναι κάτω από το μέσο όρο. Λέμε τώρα…
Από την άλλη μεριά το απίθανο ηλεκτρονικό πακέτο της XCx σου δίνει τη δυνατότητα επιλέγοντας το “Rider” στο μενού (είπαμε, από το μαγικό κουμπί “Μ’). Εδώ ρυθμίζεις τα πάντα σύμφωνα με το τί θέλεις εσύ. Εχεις μπει σε χωμάτινη διαδρομή και θέλεις το ABS τελείως off; Το ίδιο και το traction control; Οτι θέλεις κάνεις! Πραγματικά, μετά από λίγο έχεις την αίσθηση ότι συνομιλείς με την XCx. Κι είναι μόνο η αρχή μιας συναρπαστικής συμβίωσης…
   Η διαδρομή από το παλιό δρόμο για Κιλκίς ξεκινάει ουσιαστικά από τις εγκαταστάσεις των Ελληνικών πετρελαίων στην Ιωνία και θέλει ολίγη προσοχή καθώς η κίνηση είναι άτσαλη (όπως και η ποιότητα της ασφάλτου) και οι κάθετες διασταυρώσεις είναι μία κάθε 50 μ. κυριολεκτικά μέχρι τουλάχιστον να περάσεις τη διασταύρωση της Νεοχωρούδας και να ρίξεις μία ματιά στη πίστα για ATV που μία δεκαετία πριν είχε φτιαχτεί με μεράκι κι είχε φιλοξενήσει αγώνες του είδους. Τώρα πλέον κινούμαστε δίπλα στο Γαλλικό ποταμό κι αυτό που παρατηρεί κανείς είναι οι αρκετοί λοφίσκοι με κωνικό σχήμα αλλά και αρκετά πυροβολεία διάσπαρτα σε θέσεις-κλειδιά. Για τους λοφίσκους υπάρχουν αρκετές ανεπιβεβαίωτες θεωρίες ότι πρόκειται για μακεδονικούς τύμβους, ομαδικούς τάφους πολεμιστών, πρακτική συχνή στον αρχαιοελληνικό προχριστιανικό κόσμο και κάποιες πονηρές τρύπες, προφανώς από τυμβωρύχους-κυνηγούς κτερισμάτων το επιβεβαιώνει. Οσο για τα πολυβολεία; Λίγη ιστορία: H μάχη του Kιλκίς-Λαχανά υπήρξε η σημαντικότερη μεταξύ των ελληνικών και των βουλγαρικών δυνάμεων κατά τη διάρκεια του B’ Bαλκανικού Πολέμου. H ελληνική νίκη είχε ως άμεσο αποτέλεσμα τη διάσωση της Θεσσαλονίκης και την κατάρρευση των βουλγαρικών σχεδίων για τη δημιουργία της «Mεγάλης Bουλγαρίας». Εδώ η 5η Μεραρχία είχε απώλειες συνολικά 1.275 στρατιωτών επιβεβαιώνοντας ότι και αυτό το κομμάτι της μακεδονικής γης έχει ποτιστεί με μπόλικο αίμα για να παραμείνει ελληνικό ως τις μέρες μας…
Στρίβοντας για τα Ιαματικά Λουτρά Πικρολίμνης (μη περιμένετε καμμιά τεράστια ταμπέλα αν και θα έπρεπε…) το τοπίο αλλάζει και γίνεται περίπου σαν …στέππα με μικρούς λοφίσκους! Παρά τον ισχυρό άνεμο (5bft) η Tiger 800XCx έλεγχε τη κατάσταση με εξαιρετική ηρεμία γεμίζοντας εμπιστοσύνη τον αναβάτη. Εχετε το νού σας στις ταμπέλες γιατί είτε είναι μικρές και παλιές, είτε εμφανίζονται την τελευταία στιγμή. Μήπως να το κοιτούσαν αυτό το θέμα οι υπεύθυνοι των Λουτρών; Κάποιος που πάει εκεί πρώτη φορά πρέπει περίπου να μυρίσει τα …δάχτυλά του για να φτάσει! Η ιδιαιτερότητα της Πικρολίμνης οφείλεται στη μαύρη λάσπη (φυσικός αλατούχος πηλός) που υπάρχει στην κοίτη της. Η Πικρολίμνη ήταν γνωστή από αρχαιοτάτων χρόνων με διαφορετική ονομασία. Η θερμοκρασία του ιαματικού νερού είναι  38ο C αλλά τη μέρα που βρεθήκαμε εκεί είχε σχεδόν ένα μέτρο κύμα, σπάνιο θέαμα!

Εντυπωσιακές οι τεράστιες ανεμογγεννήτριες στο ύψωμα λίγο πριν την Δοϊράνη

 

Στις ευθείες για ΔΟΪΡΑΝΗ…

…ήρθε η ώρα για την XCx να δείξει τι μπορεί να κάνει όταν ο δρόμος μετατρέπεται σε εθνικό. Η κάλυψη από τον αέρα είναι καλή και με 1.82 ύψος, τη σέλα χαμηλά και τη ζελατίνα πάνω (ρυθμίζεται σε 2 θέσεις) ούτε καν μπήκα στη λογική να ψαχτώ με το τιμόνι και ενδεχόμενη αλλαγή της κλίσης του. Ισα-ίσα που αμέσως μου άρεσε η λογική της εργονομίας που έχει η XCx, το σώμα γέρνει λίγο μπροστά, τόσο όσο να ξεφεύγει από τη εντελώς όρθια θέση του κορμού. Αυτό μοιράζει -ως γνωστόν- τη πίεση εκτός από τη σπονδυλική θέση και στα χέρια με ευεργετικότατα αποτελέσματα σε πολύωρα ταξίδια αλλά και στο χειρισμό της μοτοσυκλέτας αν και στο τελευταίο παίζει ρόλο και ο υποκειμενικός παράγοντας. Σίγουρα, οι περισσότεροι συνηθισμένοι από την πλειοψηφία των adventure μοτοσυκλετών ίσως προτιμήσουν να ρυθμίσουν το τιμόνι λίγο πιο πίσω, άλλοι που τους αρέσει να ταξιδεύουν τελικιασμένοι θα ψαχτούν για μεγαλύτερη ζελατίνα κλπ. Αλλά είπαμε, “περί ορέξεως”…

   Στη διαδρομή λίγο πριν το διάσελο που προσφέρει την πανοραμική θέα της Δοϊράνης, σε μία θέση-ορισμό της λέξεως “βίγλα” πριν τη διασταύρωση για το χωριό Ακρίτας θα δείτε ένα εκπληκτικό θέαμα: Μία τεράστια ανεμογεννήτρια σε απόσταση αναπνοής! Η πρόσβαση σε αυτήν είναι εύκολη (χωματόδρομος) και η θέα εκπληκτική! Εκεί ανακαλύπτεις ότι η “ψηλή κυρία” έχει κι άλλες 4 αδελφές και όλες μαζί αποτελούν μία μονάδα-επένδυση από γαλλική εταιρία. Οι ακριβείς συντεταγμένες είναι: 41°8’27″N   22°47’27″E. Χαζεύοντας και φωτογραφίζοντας νάσου και οι συντηρητές των ανεμογεννητριών με το φορτηγάκι τους που βλέποντας τη μοτοσυκλέτα άρχισαν τη κουβέντα. Ο ένας από τους δύο (αναγνώστης του περιοδικού και επισκέπτης της σελίδας μας) ξεκινούσε την επομένη για ταξίδι στην Ισπανία με το Ζ750 του! Στείλε μας φωτό και εντυπώσεις να τις δημοσιεύσουμε, φίλε μας!!!
   Η λίμνη Δοϊράνη απέχει 75 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη και αποτελεί φυσικό σύνορο με την ΠΓΔΜ, καθώς το 1/3 της ανήκει στην Ελλάδα και το υπόλοιπο στην ΠΓΔΜ. Η διασταύρωση ακριβώς 100 μέτρα από την όχθη της λίμνης σου δίνει δύο επιλογές. Αριστερά, τελωνείο, σύνορα, δεξιά ο παραλίμνιος δρόμος. Η λίμνη όμορφη αλλά όπως και πολλά πανέμορφα μέρη στο τόπο μας παραμελημένη στα καίρια επισκέψιμα σημεία της. Δυστυχώς τα σκουπίδια και η εγκατάλειψη κυριαρχούν και αποσπούν την προσοχή σου από την πανέμορφη -όσο και ιστορική- λίμνη. Το συμμαχικό μνημείο και το ελληνικό και βρετανικό νεκροταφείο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου το επιβεβαιώνουν…

Tiger800XCx 5

Η διαδρομή παράλληλα με την όχθη της λίμνης είναι μαγική αλλά με αρνητική την ανθρώπινη παρουσία είτε με σκουπίδια είτε με πολλά εγκατελλειμένα κτίσματα, πρώην ταβέρνες οι περισσότερες. Είναι ίσως -μακάβριο- αστείο ότι το πιο καλοδιατηρημένο κτίσμα που συναντήσαμε ήταν ένα πολυβολείο ηλικίας ενός και πλέον αιώνα… Αν θέλει κάποιος να μάθει περισσότερα για τη λίμνη μπορεί να επισκεφτεί και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας. Να φανταστείτε ότι μόνο 36 από τα πάμπολλά είδη πουλιών που ενδημούν στη λίμνη είναι πανευρωπαϊκά απειλούμενα οπότε καταλαβαίνετε την οικολογική της σημασία. Οι τοπικοί ψαράδες χρησιμοποιούν τα καλάμια που φύονται στη λίμνη με πολλούς τρόπους διατηρώντας ως σήμερα παραδοσιακές τεχνικές από τους αρχαίους χρόνους.  Στην όχθη υπεραιωνόβιες βελανιδιές και διάσπαρτα τεράστια πλατάνια κλέβουν τη παράσταση από τις ταπεινές καλαμιές αλλά και τις πλάβες, τις χαρακτηριστικές βάρκες που συναντάς συχνά-πυκνά. Κι ενώ η Δοϊράνη μας χαιρετά η Triumph Tiger XCx έχει ήδη βάλει …πλώρη για τις Μουριές όπου ένας από τους πιο γραφικούς σιδηροδρομικούς σταθμούς της Ελλάδας, ο τελευταίος πριν την πΓΔΜ, που πρόσφατα βαφτίστηκε «Βόρεια Μακεδονία» (αποφεύγω σχόλια στο μέγα αυτό ζήτημα, ας μη χαλαστούμε). Εκεί, ακολουθώντας το γνωστό ρητό “ρωτώντας πας στη πόλη” απέφυγα την εθνική Κιλκίς-Σερρών και μέσω Καστανούσας και Πλατανακίων έφτασα στα Ανω Πορόϊα. Ευκαιρία για πρώτη γνωριμία με τη συμπεριφορά της XCx σε χωματόδρομο! Αλλαγή σε offroad mode και ανέβασμα στα μαρσπιέ. Οι σφιχτές γενικά αναρτήσεις της 800 ήταν ότι έπρεπε για σβέλτη χωμάτινη οδήγηση στο βατό ανηφορικό που οδηγεί στη χριστιανική κατασκήνωση, το Μπέλες (ή αλλιώς όρος Κερκίνη) είναι ένα πανέμορφο βουνό ακόμη από τους πρόποδες το καταλαβαίνει κανείς, πολύ περισσότερο αν το έχεις επισκεφτεί σε άλλες, παλιότερες -πιο “πολεμικές”- εποχές με πιο καθαρόαιμες μοτοσυκλέτες. Ο τροχός των 21“ ήταν σύμμαχος κι εδώ και η αίσθηση που μας έδωσε στην άσφαλτο (ότι είναι πάντα σε επαφή με το έδαφος) διατηρείται ακέραια και στο χώμα δίνοντάς μας περίσσια αυτοπεποίθηση. Ax αυτές οι adventure, λες και είναι προορισμένες για την Ελλαδάρα μας! Εδώ, η επιλογή μίας μοτοσυκλέτας περιπέτειας δικαιολογείται και στη πράξη καθώς οι χωματόδρομοι πολλοί και συχνά απαραίτητοι για ανεπανάληπτες εικόνες μακρυά από το ανθρώπινο “αγγιγμα”.

Στα απίστευτα χώματα του Μπέλες, πάνω από τα Πορόϊα

Στο κατέβασμα συνειδητοπίησα ότι ήμουν ήδη στο νομό Σερρών και πλέον ο στόχος ήταν η βασίλισσα των τεχνητών λιμνών…

ΚΕΡΚΙΝΗ, η πανέμορφη λίμνη με τη τεράστια σημασία!

Με το που πέρασα τον “Οικοπεριηγητή”,τη πρότυπη μονάδα φιλοξενίας του Γιάννη του Ρέκλου που προσφέρει εκτός από διαμονή, περιηγήσεις με ποδήλατα, άλογα, καγιάκ, βάρκες αλλά και τοπική κουζίνα βρέθηκα στο λιμανάκι να παρκάρω την απαστράπτουσα Triumph Tiger 800 XCx δίπλα σε μία Honda XRV650 Africa Twin! Πολύ γρήγορα ανακάλυψα και τον κάτοχό της. Ο Βασίλης Αραμπατζής, παλιός μοτοσυκλετιστής, φωτογράφος και συγγραφέας πολλών ταξιδιωτικών σε διάφορα έντυπα αποδείχθηκε ο “άνθρωπός” μου. Με τον δικό του έμπειρο, ενδιαφέροντα και αφηγηματικό τρόπο μου έδωσε στο λίγο χρόνο που είχα όσες πληροφορίες θα μπορούσε να χωρέσει ο ήδη υπερφορτωμένος από εικόνες εγκέφαλός μου. Δικές του είναι οι φωτογραφίες με τη πανίδα της Κερκίνης! Αφού υποσχέθηκα να ξαναβρεθούμε (με διανυκτέρευση στον Οικοπεριηγητή αυτή τη φορά!) με αποχαιρέτησε δίνοντάς μου έντυπο υλικό στέλνοντάς με από το “ανάχωμα” που σε βγάζει ιδανικά στον πανέμορφο παραλίμνιο ασφαλτόδρομο απ’όπου θα ξεσήκωνα τις δικές μου εικόνες από την Κερκίνη.

Στο δυτικό ανάχωμα απ’όπου χωματόδρομος σας οδηγεί στον ειδυλλιακό παραλίμνιο της Κερκίνης!

Η δημιουργία φράγματος στο ποταμό Στρυμόνα το 1932 (κοντά στο χωριό Λιθότοπος), ενός μεγάλου αναχώματος ανατολικά κι ενός μικρότερου δυτικά ήταν οι αιτίες της δημιουργίας του υγρότοπου, εκεί που από την αρχαιότητα υπήρχαν μικρές παροδικά και λιμνάζοντα νερά από την υπερχείλιση του ποταμού. Η Κερκίνη είναι ένας από τους 10 Υγρότοπους Ramsar στην Ελλάδα. Η εποχή ήταν γνωστή από το 1900 για την ορνιθολογική αξία της. Το μικρό σχετικά βάθος, οι ήπιες κλίσεις, η υψηλή παραγωγικότητα σε ψάρια, η θέση της σε σχέση με τη διαδρομή μετανάστευσης των πουλιών και η ύπαρξη από την αρχαιότητα στο ίδιο μέρος είναι οι παράγοντες που συνέβαλαν στη διατήρηση του πλούτου στα 50-73.000 στρέμματα της λίμνης. Το 1982 άρχισε να λειτουργεί το νέο φράγμα κι έτσι την Ανοιξη η Κερκίνη φτάνει στο μέγιστο των 5 μέτρων βάθους κατά μέσο όρο. Αυτή είναι και η εποχή όπου η λίμνη βάζει τα γιορτινά της με τα κίτρινα νούφαρα μαζί με άλλα υδρόβια φυτά να καλύπτουν μεγάλες εκτάσεις της λίμνης. Τουλάχιστον 3.000 βουβάλια βόσκουν στην περιοχή, τα περισσότερα στο βορειοανατολικό τμήμα της λίμνης.

Το ιδανικό μέρος για να ξεκινήσεις μία βόλτα γνωριμίας με βάρκα στη λίμνη είναι λίγο μετά τον «Οικοπεριηγητή»

 

Στο εθνικό Πάκο έχουν παρατηρηθεί περσισσότερα από 312 είδη πουλιών, από αυτά το 1/3 φωλιάζουν, το 1/3 διαχειμάζουν και το υπόλοιπο 1/3 χρησιμοποιούν τον υγρότοπο και την ευρύτερη περιοχή σαν ενδιάμεσο σταθμό ανάπαυσης και τροφοληψίας κατά τη διάρκεια των μεταναστευτικών ταξιδιών τους. Επίσης συναντάμε μεγάλο αριθμό θηλαστικών. Βίδρες, αλεπούδες, νυφίσες, βρωμοκούναβα, πετροκούναβα αλλά και λύκοι ορισμένες εποχές! Στα γύρω βουνά αγριογούρουνα, ζαρκάδια, τσακάλια. Στη λίμνη έχουν καταμετρηθεί 33 είδη ψαριών: γριβάδια, αγριοχρυσόψαρα, σίρκοι, ποταμοκέφαλοι, τσιρόνια, μαλαμίδες και μπριάνες. Επίσης εμφανίστηκαν και είδη που συναντώνται βορειότερα αλλά ο Στρυμόνας τα έφερε μέχρι εδώ, το ηλιόψαρο και τo γυμνοκέφαλο. 1300 είδη φυτών έχουν επίσης καταγραφεί ορισμένα σπάνια ή ενδημικά. Νούφαρα, ίριδες, μέντες, μυριόφυλλα, ψαθιά, ιτιές, λεύκες, νερόφραξοι και φυσικά πλάτανοι. Δρυς, γεύρος, αγριοτριανταφυλλιά, λεπτοκαρυά, τσαπουρνιά, φράξος, φλμουριά, κράταιγος, κισσός, σφένδαμος, ορχιδέα, κρόκος αλλά και έλατα, σκλήθρα, οστρυές, καστανιές, σφένδαμοι, σορβιές, κληματίδες κλπ.

Ο παραλίμνιος δρόμος διασχίζει τη νοτιοδυτική όχθη της λίμνης και οι εικόνες είναι απλά μαγευτικές…

Υπάρχουν πολύ όμορφα κατασκευασμένα από ξύλο παρατηρητήρια απ’όπου μπορεί κανείς να παρατηρήσει όλη τη ζωή στη λίμνη χωρίς να ενοχλεί τα κοπάδια των κορμοράνων, ροδοπελεκάνων, ερωδιών, λαγγόνων και λοιπών κατοίκων της λίμνης. Και φυσικά όσο πιο διακριτική κάνετε τη παρουσία σας εκεί, με ή χωρίς μοτοσυκλέτα, τόσο το καλύτερο για όλους. Μία πολύ καλή ιδέα είναι αν έχετε χρόνο να αφήσετε τη μοτοσυκλέτα και να κινηθείτε με ποδήλατο που θα νοικιάσετε από τον Οικοπεριηγητή.
Η τελευταία εντύπωση, το ανατολικό φράγμα κοντά στο χωριό Λιθότοπο είναι αυτή που θα σε συνοδεύσει με την πεποίθηση ότι αυτό το μέρος είμαστε τυχεροί που το έχουμε τόσο κοντά μας, εμείς οι Θεσσαλονικείς!

Το φράγμα στο Λιθότοπο. Ο δρόμος πάνω στο φράγμα θα σας πάει στα σύνορα. Μία στάση εκεί επιβάλλεται!

 

ΒΟΛΒΗ, η μεγαλύτερη μακεδονική λίμνη!

Το Tiger κατηφόριζε νωχελικά με κατεύθυνση νότια, παράλληλα με τον Στρυμόνα που έμπαινε πλέον πανηγυρικά στη μεγάλη και πλούσια πεδιάδα των Σερρών. Αλλά για μένα ο κύκλος δεν περιελάμβανε τη “πόλη με τη πίστα”, όχι γιατί δεν θα είχαν ενδιαφέρον μερικοί γύροι με την 800 εκεί αλλά γιατί ήταν ήδη απομεσήμερο κι εγώ είχα ακόμη 2 λίμνες να επισκεφτώ, τις γνωστότερες στους Θεσσαλονικιούς αλλά και τις πιο …παραγνωρισμένες.
  Για να φτάσω στη Βόλβη πήρα μία γενική κατεύθυνση προς Νιγρίτα, δηλαδή συνάντησα το Στρυμονικό, το Καλόκαστρο, το Λιβαδοχώρι, το Δημητρίτσι, τη Σισαμιά, την Αγία Παρασκευή και φυσικά τη Τερπνή, το “προάστιο” της Νιγρίτας, μία ωραία διαδρομή χωρίς κίνηση που συνοδεύτηκε και από μία χλιαρή μπόρα, ξόφαλτσα με πήρε κυριολεκτικά αφού είχα κάνει τους υπολογισμούς μου σύμφωνα με τους ανέμους που επικρατούσαν και τη πιθανή πορεία της μαύρης, υδροφόρας συννεφιάς που είχα συνεχώς στο οπτικό μου πεδίο. Από τα Θερμά, Λαγκάδι, Σκεπαστό, Λίμνη (απ’όπου και η πανοραμική θέα της Βόλβης) και Βαμβακιά έφτασα ένα κλικ πριν τη Ρεντίνα για να πάρω το βόρειο παραλίμνιο δρόμο και να κάνω μία στάση στη Μικρή Βόλβη για μία μικρή ανασυγκρότηση. Με την Tiger είχαμε πλέον γίνει ένα και η γνωριμία μας θα εξελισσόταν σε …έρωτα (!;) αν δεν αποσπούσε τη προσοχή μου η μακρόστενη λίμνη στη λεκάνη της Μυγδονίας. Με μήκος σχεδόν 20 χλμ και πλάτος 3,4 είναι η δεύτερη μεγαλύτερη ελληνική λίμνη (μετά τη Τριχωνίδα και η μεγαλύτερη της Μακεδονίας) αφού το μήκος της ακτογραμμής της είναι 54,4 χλμ!

Προτιμήστε το βόρειο παραλίμνιο που γλύφει τις όχθες παρά την Εγνατία Οδό.

Αποτέλεσμα του γεωτεκτονικού ρήγματος από την οποία προήλθε πριν 1.800.000 χρόνια η Βόλβη είναι οι γεωθερμικές πηγές η μεγαλύτερη των οποίων είναι αυτή της Νέας Απολλωνίας στη νότια όχθη της λίμνης, απ’όπου περνά και η παλιά εθνική οδός Θεσσαλονίκης – Καβάλας, γνωστή στους Θεσσαλονικείς παραθεριστές της Ασπροβάλτας και των Βρασνών. Ακριβώς λόγω αυτού του ρήγματος η περιοχή παράγει …σεισμούς σχεδόν καθημερινά, οι περισσότεροι δεν γίνονται αισθητοί από τις ανθρώπινες αισθήσεις. Το 1978 όμως τα 6,5 Ριχτερ και το γκρέμισμα της πολυκατοικίας στην πλατεία Ιπποδρονίου στοίχισε τη ζωή σε 58 κατοίκους της κι ένα αξέχαστο καλοκαίρι που άλλαξε για πάντα τις ζωές των Θεσσαλονικιών αλλά και της ευρύτερης περιοχής με πολλούς τρόπους. Συχνά-πυκνά, ακόμη και πρόσφατα (Ιούνιος 2018) μία δόνηση 4,5 βαθμών μας θύμισε παλιές…μεγάλες στιγμές!
24 είδη ψαριών συναντάμε στη λίμνη, ανάμεσά τους το ψάρι λιπαριά που δεν συναντάται σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου! Επίσης ιδιαίτερα σπάνια είναι τα ψάρια γκελάρτσα και λακόψαρο ή τυλινάρι. Ο βασιλιάς της όμως είναι το γριβάδι, κι ακολουθούν η πέρκα (πρικί), το λεστί, η τούρνα, η πεταλούδα, το χέλι κ.ά. Στην περιοχή υπάρχουν 245 είδη πτηνών μεταξύ αυτών και πολλά αποδημητικά. Στη νότια πλευρά της λίμνης υπάρχει το μοναδικής οικολογικής αξίας παραλίμνιο δάσος της Απολλωνίας. Η λίμνη Βόλβη είναι ένας από τους 11 ελληνικούς υγροτόπους που προστατεύονται από τη συνθήκη Ramsar.

Νυμφόπετρα: Ενας αξιολογος γεωλογικός σχηματισμός που χρονολογείται στα σχεδόν 2 εκατομμύρια χρόνια πριν…

Ακριβώς τη στιγμή που απολάμβανα τον τρόπο που η XCx ελισσόταν στις ανοιχτές στροφές ακριβώς πριν το τέλος της λίμνης μία μέλισσα αποφάσισε να αυτοκτονήσει στο λαιμό μου, στο μοναδικό ίσως τετραγωνικό εκατοστό που είχε μείνει ακάλυπτο από το κλειστό γιακά του μπουφάν και το μαντήλι του λαιμού που χειμώνα καλοκαίρι φοράω (για ανάλογες περιπτώσεις!…). Fuckin Merphy Law! Ωρα για στάση στη Νυμφόπετρα, με τις απίστευτα “τοποθετημένες” πέτρες όπου υπάρχει ο μύθος της νύφης που επειδή ξέχασε την πολύτιμη δαχτυλίθρα, η μητέρα της την καταράστηκε και είπε όσοι είναι στον γάμο να γίνουν πέτρες. Και από εκεί σχηματίστηκε το όνομα της. Ενας ακόμη συμπαθητικός λαϊκός μύθος. Κι επιτέλους ένας αξιοπρεπέστατος επισκέψιμος χώρος που έχει γίνει σημείο αναφοράς όπως θα μπορούσαν να γίνουν τόσα άλλα παντού στην Ελλάδα. Δεν είναι ώρα για γκρίνιες όμως γιατί η Triumph έχει πάρει φόρα για να συναντήσει τη 5η και τελευταία λίμνη…

Κορώνεια ή αλλιώς του Λαγκαδά (ή Αγίου Βασιλείου)!

Μεγάλες περιπέτειες έχει περάσει η συγκεκριμένη λίμνη, αποτέλεσμα της ανθρώπινης κακοδιαχείρισης. Ηταν η 5η σε έκταση λίμνη στην Ελλάδα (τη δεκαετία του 1950 από τις πιο παραγωγικές λίμνες στην Ελλάδα) μέχρι που σταδιακά από το 1995 και μέχρι το 2014 αποξηράνθηκε εντελώς για να «αναστηθεί» τα τελευταία χρόνια.
Από πλήθος μελετών για την Κορώνεια -ή λίμνη Αγίου Βασιλείου ή λίμνη Λαγκαδά- αναγνωρίστηκε ότι τα αίτια της υποβάθμισής της οφείλονται σε ανθρωπογενείς δραστηριότητες, όπως η ανάπτυξη, πριν από χρόνια, ρυπογόνων και υδροβόρων βιομηχανιών (κυρίως βαφείων) και η διαρκής -ακόμη και σήμερα- υπεράντληση υδάτων από κατοίκους της περιοχής για γεωργικές εκμεταλλεύσεις.

Η καλύτερη θέα της Κορώνειας είναι από το βόρειο Χορτιάτη όπου και παρατηρητήριο-κιόσκι.

Η «δίψα» για μεγαλύτερη γεωργική παραγωγή οδήγησε εδώ και περίπου τέσσερις δεκαετίες τους κατοίκους της περιοχής στη δημιουργία πηγαδιών και άλλων τεχνικών άντλησης νερού, με διαρκώς ανανεούμενους μηχανισμούς, όπως τα λεγόμενα «κανονάκια», που αντλούσαν μεγάλες ποσότητες νερού για την ικανοποίηση υδροβόρων καλλιεργειών (π.χ. τριφύλλια, καλαμπόκια κ.ά.), που σε συνδυασμό με εποχές ανυδρίας, διόγκωσαν το φαινόμενο
   Το 2007 30.000 πουλιά πέθαναν και το 2008 αποξηράνθηκε για μία ακόμη φορά και μόνο τα τελευταία χρόνια, από το φθινόπωρο του 2014 και μετά αναγεννήθηκε. Για να αυξηθεί η στάθμη των υδάτων της λίμνης, έχουν γίνει έργα εκτροπής των νερών από τους χειμάρρους στο Σχολάρι και στα Λαγκαδίκια. Ετσι, έφτασε τα 2 μέτρα σε βάθος και πολλά αποδημητικά πουλιά την ξαναπροτίμησαν ύστερα από μία διακοπή μίας ολόκληρης δεκαετίας όπου είχε γίνει λίμνη – φάντασμα… Σήμερα η έκτασή της φτάνει τα 42,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα και δυανύει μία ελπιδοφόρα πορεία ελπίζοντας οι άνθρωποι να έχουν μάθει από την πρόσφατη έλλειψή της. Σκεφθείτε: Μέχρι και τη δεκαετία του 60, σύμφωνα με μαρτυρίες ηλικιωμένων Λαγκαδιανών οι κάτοικοι των γύρω χωριών έπαιρναν το καθαρό νερό της λίμνης και έκαναν ψαρόσουπα με τις τούρνες που ψάρευαν! Τη περίοδο της κατοχής κάλυπτε τις ανάγκες των θεσσαλονικιών σε ψάρια κατά τα 3/4. Είναι χαρακτηριστικό ότι, πριν από 40 χρόνια, οι κάτοικοι της λίμνης και των γύρω χωριών (περίπου 600 οικογένειες) συντηρούνταν μόνο από τα αλιεύματά της (γριβάδι, γουλιανός, τσιρόινι, λιπαριά, τούρνες, χέλια κ.λπ.).

Η “ανάσταση” της λίμνης Κορώνειας είναι μία περιβαντολογική ευκαιρία για τους κατοίκους της γύρω περιοχής αλλά και για τις δημόσιες υπηρεσίες να κάνουν αυτό που πρέπει ώστε να διασφαλιστεί το μέλλον της. Οπως σε όλα τα θέματα χρειάζεται συνεργασία από όλους.

Τα συμπεράσματα για τη Tiger 800 XCx

Αυτή η διαδρομή-κύκλος τελικά αποδείχθηκε “ότι έπρεπε” για να δούμε τα καλούδια της XCx. Κάθε ποιότητας άσφαλτος “επαρχιακών” με πολλές στροφές, λίγη ευθεία τύπου εθνικής και δύο-τρεις χωμάτινες δόσεις για να συμπληρωθεί η γκάμα εδαφών στα οποία είναι ικανή να κινηθεί η Tiger 800 XCx. Πριν …δυόμισυ δεκαετίες η Honda XRV650 μπορούσε με την ίδια άνεση να κινηθεί σε άσφαλτο και χώμα γράφοντας ιστορία και ξεκινώντας την κατηγορία. Εχω την εντύπωση ότι σήμερα αυτό το ρόλο-πολυεργαλείου (που ξαναγίνεται μόδα μετά την πολυετή εμμονή των μοντέλων της κατηγορίας σε σχεδόν ασφάλτινη χρήση) τον εκπροσωπεί με τον καλύτερο τρόπο η Tiger 800 και ειδικά το συγκεκριμένο μοντέλο με αυτό τον εξοπλισμό του.
Ξεχάσαμε να πούμε ότι το μοτέρ προέρχεται από το Daytona 675 (που έχει δεχτεί τόνους μελάνι και bytes για τις ικανότητες και τα θετικά χαρακτηριστικά του. Εύστροφος και διασκεδαστικός είναι τόσο δυνατός (95hp/9.300 στροφές/λεπτό με τη ροπή των 7,9kgm να κορυφώνεται στις 7.850) που θα ικανοποιήσει όλους τους αναβάτες ακόμη κι αν προέρχονται από κόσμο των supersport. Πολύ περισσότερο των πραγματικών on-off (ουπς, adventure ήθελα να πω!) μοτοσυκλετών. Το κυριώτερο είναι ότι η λειτουργία του κινητήρα αποτελεί ταιριαστό μέρος της όλης προσωπικότητας της XCx, δεν κλέβει τη παράσταση ή υπολείπεται από κάτι άλλο. Ησυχος αλλά έτοιμος για δράση ειδικά από τις μεσαίες και πάνω θα σε συναρπάσει, το έχουν αυτό όλοι οι τρικύλινδροι της Triumph! Συνολικά το Tiger 800 XCx αποτελεί τη “καλύτερη στιγμή” μίας μοτοσυκλέτας που από την αρχή της εμφάνισής της πριν μία 6ετία πήρε τις καλύτερες κριτικές. Με αυτό το ηλεκτρονικό της πακέτο επέκτεινε τις δυνατότητές της πολύ περισσότερο αφού και το κοινό στο οποίο απευθύνεται είναι τώρα πολύ μεγαλύτερο. Ακόμη κι ένας διστακτικός στη συγκεκριμένη κατηγορία αναβάτης θα προσαρμόσει τις ηλεκτρονικές επιλογές στα μέτρα του και θα μπει στην adventure κατηγορία με τις καλύτερες εντυπώσεις αλλά και προοπτικές.
Η μοτοσυκλέτα είναι οικονομική! Τσεκάροντας διαρκώς τη σχετική ένδειξη στο πολυόργανο και επιβεβαιώνοντας στο τέλος στο βενζινάδικο έχουμε να πούμε ότι τα 4,5lt/100χλμ είναι μία πολύ καλή τιμή για την απόδοση της Triumph Tiger 800 XCx! Η τιμή της στα 12.790€ μπορεί να απέχει κάμποσο από τη τιμή της απλής XC (10.290€) αλλά αυτό το μικρό x -χωρίς καμμία απολύτως δικιά μου αμφιβολία- τα αξίζει τα δυόμισυ παραπάνω χιλιάρικα!

κείμενο-φωτό: Χρήστος Βαλαβάνης

Triumph Tiger 800 XCx: Μοτοσυκλέτα περιπέτειας 100%

Λίγο μετά τα Πορόϊα, τα νερά του θα χυθούν κι αυτά στη Κερκίνη…

Μία στάση στις όχθες της λίμνης Βόλβης είναι πάντα χαλαρωτική. Εδώ στο χωριό Μικρή Βόλβη.

chloe

 

Ο πελεκάνος που βλέπετε στη φωτογραφία του Βασίλη Αραμπατζή είναι η Chloe και ενώ φόρεσε τον πομπό στης 13/2/16 στις 27/2/16 σταμάτησε να εκπέμπει !
Μολις βρεθεί ο πομπός θα υπάρξουν περισσότερα στοιχεία για τον τρόπο που ζουν.

Share.

Πες μας τη γνώμη σου!